رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر


رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر


رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر 

جزیره ایستر در کشورشیلی قرار دارد و مجسمه های نیمه بیرون زده از زمین یکی از جاذبه های گردشگری و البته معماهای تاریخی است. تندیس‌های خارق‌العاده جزیره ایستر که در کشور شیلی قرار دارد، مدت‌هاست که نظر کارشناسان را به‌خود جلب کرده است. شرایط آب و هوایی و همچنین فرسایش خاک باعث مدفون شدن این تندیس‌های غول‌ پیکر شده بودند.

 

هم‌اکنون باستان‌شناسان در حال بیرون کشیدن این تندیس‌ها هستند. با گجت نیوز همراه باشید تا با یکی از عجیب‌ترین مکان‌ها و سازه‌های روی زمین آشنا شویم.جزیره ایستر در اقیانوس آرام جنوبی قرار دارد و از نزدیک‌ترین جاهایی که انسان در آن زندگی می‌کند، یعنی کشور شیلی و تاهیتی حدود ۳۲۱۸ کیلومتر فاصله دارد. ورود به این جزیره کار ساده‌ای نیست.

 

در مورد تاریخ دقیق سکونت اولیه این جزیره ابهام وجود دارد، ولی از روی DNA استخوان‌های موجود در جزیره، به این نتیجه رسیده‌اند که اولین ساکنین آن، ریشه پلی‌نزیایی داشته‌اند و از مهاجرین جزایر مارکوس بوده‌‌اند. ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، قایق این افراد در دریا گم شده و آنها مجبور می‌شوند که به این جزیره پناه بیاورند.

 

برخی نیز معتقدند ساکنین اولیه جزیره  از آمریکای جنوبی بوده‌اند. مدت‌ها بعد، اولین اروپایی که این جزیره را کشف کرد، دریاسالار هلندی به «نامجاکوب روگوین» بود. او در سال ۱۷۷۲ این جزیره را کشف کرد و نام ایستر را بر آن نهاد.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

مجسمه‌های جزیره ایستر مسئله‌ای غامض و همچنین اسرارآمیزی را در خود جای داده است. ساکنان گذشته دور این جزیره چه کسانی بوده اند؟! لوح‌های اعلان چه چیز می‌باشند؟ چه کسانی آن تندیس‌های مشهور را از سنگ تراشیده و در آنجا مستقر کرده است؟! چگونه توانسته‌اند آن کار را انجام دهند و هدفشان چه بوده است؟!

 

چه کسانی آن تونل‌های بزرگ زیرزمینی را که تا بستر اقیانوس کشیده شده‌اند را حفر و سنگ‌های آنرا به بیرون حمل کرده‌اند؟ اینگونه سئوال‌ها چندین دهه است که ذهن دانشمندان را به خود مشغول نموده است و گمان می‌رود تا سال‌ها نیز ادامه داشته باشد و تلاش آنها بی‌نتیجه بماند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

اما محققین به این آسانی‌ها دست‌بردار نبوده و کورسویی در عمق تاریکی‌های آن که زمانی تصور می‌شد غیر قابل دسترس باشد به چشم می‌خورد. گفته می‌شود که یک ماجراجوی انگلسیی به نام «دی ویس» در سال ۱۶۸۷ قدم به جزیره ایستر گذاشته است، اما سرزمین برهوت و بدمنظری که وی از آن سخن به‌میان آورده بود

 

احتمالا جزیره «ماناگاروا» بوده باشد که در فاصله‌ی دوری در مغرب قرار دارد. اما افتخار کشف واقعی آن جزیره متعلق به دریانورد هلندی به نام «راج وین» است که در روز ایستر ۱۷۲۲  وارد آن جزیره شد و به همان مناسبت نام آنجا را ایستر گذاشت. بومیان جزیره «پولینزی« آنجا را انتهای زمین می‌نامیدند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

مجسمه‌های موآی طی یک دوره‌ی ۵۰۰ ساله از سال ۱۱۰۰ تا ۱۶۸۰ میلادی ساخته شده‌اند که صدها سال رسوب و فرسایش، موجب دفن شدن مجسمه‌های موآی در خاک شده است. این پیکره‌ها چیزی فراتر از سرهای مدفون در خاک‌اند؛ این‌ها، مجسمه‌هایی تمام‌قد و فوق‌العاده‌اند. از سال ۲۰۰۹ تاکنون،

 

گروهی از باستان‌شناسان با دقت تمام، در حال استخراج دو عدد از این مجسمه‌ها بوده‌اند. مجسمه‌های یاد شده بسیار بزرگ هستند؛ تقریبا یک سال طول کشید تا تیمی متشکل از ۵ و ۶ مجسمه‌ساز بتوانند یک مجسمه‌ی موآی را کاملا از دل خاک بیرون کشند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

پروژه‌ی استخراج مجسمه در جزیره ایستر، توسط باستان‌شناسی به‌نام «جو آن ون تیبلرگ» رهبری می‌شد که حداقل شش سال از زندگی‌اش را صرف بیرون آوردن این دو مجسمه از خاک کرد. این کاوشگران، در فرآیند حفاری ابزار و مجسمه‌های دیگری نیز پیدا کردند. ابزار سنگی و ابتدایی به‌نام «توکی» که مردم جزیره

 

ایستر از آن برای ساخت مجسمه‌های موآی استفاده می‌کردند. وقتی لبه‌ی توکی کند می‌شد، حکاک‌ها آن‌ را کنار گذاشته و یک توکی جدید و تیز می‌ساختند. پروژه‌ی استخراج مجسمه‌ی جزیره ایستر دقیقا در کنار دیگر مجسمه‌های موآی مدفون در حال انجام است. هر دوی این مجسمه‌ها دارای سنگ‌نوشته هستند؛ نوشته‌هایی که مانند خالکوبی‌اند روی آنها حک شده است.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

از این نما می‌توان دید که پشت مجسمه کاملا پوشیده از سنگ‌نوشته است. اشکال هلال‌مانند، نشان‌دهنده‌ی قایق است. نظریه‌ی «ون تیلبرگ» بر این است که حکاکی‌ها و نشانه‌های موجود، دلالت بر خود حکاک و یا خانواده‌اش دارد. محققانی که در منطقه‌ی باستانی مشغول به کار هستند، برآوردی از اندازه‌ی مجسمه به‌عمل آورده‌اند. 

 

طول بزرگترین موآی بیش از ۱۰ متر است. این مجسمه حدود ۶٫۵ متر است.جو آن ون تیلبرگ از سال ۱۹۸۲ رهبری پروژه‌ی استخراج مجسمه در جزیره ایستر را بر عهده داشته است.گروه ون تیلبرگ قبل از شروع پروژه‌ی حفاری، سال‌ها مشغول تهیه‌ی فهرستی کامل از مجسمه‌ها و ابزار یافت‌شده از معدن سنگ این جزیره بوده‌اند.

 

اگرچه این اولین باری است که یک پروژه حفاری دقیق، علمی و باستانی در معدن سنگ رانو راراکو صورت گرفته است، اما مجسمه‌های دیگری نیز قبل از این کاوش کشف شده‌اند. «ثور هیردال»، کارشناس اهل جزیره‌ی پلی‌نزی (در اقیانوس آرام)، این موآی را طی تحقیق دو ساله‌اش درمورد جزیره‌ی ایستر بین سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵پیدا کرد.از میان حدودا ۱۵ هزار ساکن جزیره‌ی ایستر در صده‌ی ۱۶۰۰، فقط ۱۱۱ نفر تا دهه‌ی ۱۸۶۰ باقی ماندند.

 

امروز، حدود ۲۰۰۰ نفر در دورافتاده‌ترین جزیره‌ی دنیا، یعنی «ایستر» زندگی می‌کنند. اعضای گروه «پروژه‌ی استخراج مجسمه‌ی جزیره ایستر»، برای کشف اسرار بیشتر، یک بار دیگر به این مکان باز خواهند گشت.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

وقتی در مورد جزیره ایستر فکر می‌کنیم بلافاصله به یاد آن مجسمه‌های سنگی عظیم می‌افتیم که از سنگ‌های آذرین تراشیده شده و جز عجیب‌ترین یادگارهای بجامانده محسوب می‌گردند. ۳۰۰ عدد از آن مجسمه‌های سنگی را در دهانه تنها کوه آتشفشان موجود در آنجا تراشیده و سپس تا فواصل حدود ۱۶ کیلومتری جابجا نموده

 

و در جاهای مورد نظر نصب نموده‌اند. بعضی از ان مجسمه‌های سنگی غول‌پیکر حدود ۳۰ تن وزن دارند، ارتفاع آنها بین ۴ تا ۲۲ متر است ولی یک سر حجاری شده ناتمام باقی مانده است که قد آن کمتر از ۵۵ متر نمی‌باشد. وقتی از بومیان در مورد مبدا زمانی و دلیل کندن آن مجسمه‌های سنگی سوال شد، هیچ کدام قادر به پاسخ دادن نبودند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

دلیل آن بدون شک این بود که افراد باسواد آنها به همراه شاه اسیر و از آن منطقه برده شده بودند. اگر آنها زنده مانده بودند شاید حقایق زیادی از گذشته دور اجتماع خود و شاید هم اسرارآمیزترین تمدن روی زمین را برای ما برملا می‌کردند. غیر از مجسمه‌های سنگی تعدادی لوح چوبی با نوشته هیروگلیف آمریکایی ماقبل کریستف کلمب نیز در آنجا کشف شده‌اند

 

که چوب آنها بومی نمی‌باشد و همچنین اخیرا نوشته‌ای در دره ایندوس کشف شده است که متعلق به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد است! برای مدت طولانی چنین تصور می‌شد که آن الواح غیر قابل کشف هستند، اما کلید رمز آنها توسط همان اسقف جاسن  که آنها را از قید‌و‌بند پرویی‌ها نجات داد کشف شد. اما از نظر علم پوشیده ماند، تا اینکه انسان‌شناس آلمانی بنام «تامس بارتل» تحقیقات بیشتری در این رابطه به‌عمل آورد.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

وی در سال ۱۹۵۳ به تعدادی از یادداشت‌های اسقف جاسن دست یافت. او با پرس‌و‌جو کردن از بومیان اسیر تائیتی در مورد لوح‌ها اطلاعاتی بدست آورده و تا حدودی موفق به کشف رمز آنها شده و یاداشت‌برداری کرده بود. تامس بارتل بدون فوت وقت راه افتاد تا بقیه یاداشت‌های اسقف جاسن را پیدا نماید. قسمت اعظم

 

یاداشت‌های پدر روحانی به سبک نگارش باستر وفدان قید شده بودند، یعنی یک خط از سمت چپ به راست و سطر بعدی از راست به چپ نوشته شده بود و آغاز مطالب از خط زیرین به بالا بود و خطوط یک‌درمیان نیز وارانه نوشته شده بود. در بخشی از آن چنین می‌خوانیم: انها از رنجیتی آمده و پا به خشکی گذاشتند و روحانیان ما را بسوی خدای رنجیتی راهنمون شدند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

این موضوع ثابت می‌کند که بومیان جزیره ایستر منشا پولینزی داشتند و در حدود ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ میلادی از جزایر پولینزی که گرفتار انفجار جمیعت بوده‌اند به آنجا مهاجرت کرده‌اند. بدین طریق مشخص می‌شود که آن مجسمه‌های سنگی برخلاف تصورات قبلی چندان باستانی نیست (در حدود ۱۰۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش)

 

و قدیمترین آنها احتمالا در تاریخ ۱۲۵۰ میلادی حجاری شده است و شاید به عنوان سمبل اجداد باعظمت خود محسوب شده و دارای آیین و مراسم قربانی انسان نیز بودنده‌اند. حالا یک معما باقی می‌ماند که آن جزیره‌نشینان چگونه توانسته‌اند آن مجسمه‌های سنگی عظیم را در مسافت طولانی حمل نموده و در محل مورد نظر نصب کنند؟

 

پرفسور «تور هییردال» سرپرست تیم تحقیقاتی کان تیکی ادعا می‌کند که آن مجسمه‌های سنگی را به وسیله طناب‌های بافته شده از الیاف نخل رافیا و الیاف سایر گیاهان به روی کند‌ های درختان مهار نموده و در روی سطح شیبدار با بستر سنگ‌های صاف و ماسه به جلو کشیده‌اند.

رابطه موجودات فرازمینی در جزیره ایستر

اما بومیان جزیره درختی نداشتند تا از تنه‌های آن وسیله غلطان بسازند، زیرا زمین جزیره سنگی است و خاک چندانی ندارد تا بتوان درختی را به بار آورد. حقیقت اسرارآمیز دیگر این است که صورت بعضی از مجسمه‌های سنگی را جهت مخالف برگردانده‌اند و تعدادی نیز ناتمام رها شده است. به عقیده بعضی از دانشمندان قابل قبولترین توجیه، این است که یک انقلاب مذهبی به وسیله نسل‌های جدید به وقوع پیوسته و عبادت به سیاق پیشینیان را منسوخ نموده است.

 

 

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟


چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟


چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟ 

سنگ های غول پیکر بنای استون هنج در کشور انگلستان همیشه مایه تعجب دانشمندان و محققان بوده است. این که چه کسانی این سنگ ها را به این محل آورده اند. نگاهی می‌اندازیم به دوایر سنگی استون هنج که در جنوب انگلستان قرار دارد. کارشناسان معتقدند، استون‌ هنج ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخته شده است.

 

این سازه یک شاهکار مهندسی به‌حساب می‌آید که در آن زمان تنها با کمک چند ۱۰۰ نفر و با استفاده از ابزار و امکانات ابتدایی ساخته شد. با این حال تا امروز دلیل ساخت استون‌ هنج روشن نشده است، هر چند نظریه‌های زیادی در مورد کاربرد و دلیل ساخت این دوایر سنگی وجود دارد که هنوز هیچ یک از آن‌ها به یقین ثابت نشده‌اند. با گجت نیوز همراه باشید.

 

این تخته سنگ‎ها به صورت یک دایره متحدالمرکز در کنار همدیگر چیده‌ شده‌اند. بسیاری بر این باورند حرکت دادن سنگ‌های غول‌پیکر به محل موردنظر، کار بسیار طاقت فرسایی بوده است. نکته اسرارآمیز در مورد این بنا این نیست که چرا این بنا ساخته شده است، بلکه مهم‌تر این است که قرارگیری این سنگ‌ها در کنار یکدیگر به چه صورت بوده است

 

و با چه قدرتی توانسته‎اند سنگ‎هایی با این وزن و حجم را در کنار یکدیگر قرار دهند. استون‌ هنج از دو دایره‌سنگی متحد‌المرکز تشکیل شده است که ارتفاع سنگ‌های دایره درونی آن به ۷ متر و وزن‌شان به حدود ۴۶ تن می‌رسد.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

بر اساس یک نظریه، این گودال‌ها احتمالا روزی الوارهایی را به صورت ایستاده در خود جای داده بودند، اما تاکنون هیچ مدرکی که این فرضیه را تایید کند به دست نیامده است. دایره درونی استون‌ هنج در حدود هزار سال بعد ساخته شده است. در این زمان حدود ۷۴ تخته سنگ عظیم که وزن بعضی از آن‌ها به ۵۰ تن می‌رسید

 

 از این تعداد ۳۰ تخته سنگ دایره درونی به قطر سی‌متر را تشکیل می‌دهند، ۲۹ تخته سنگ به صورت افقی روی این تخته‌سنگ‌های ایستاده قرار گرفتند و ۱۵ تخته‌سنگ آخر هم که از بقیه سنگ‌ها عظیم‌تر هستند، به شکل یک نعل اسب درون این دایره دوم قرار گرفتند. مطالعات کارشناسی که به تازگی صورت گرفته نشان می‌دهد

 

برای انتقال این سنگ‌های ۵۰ تنی از “مارلبرو داون” به محل فعلیشان، باید لااقل ۶۰۰ مرد قوی‌هیکل در عملیات انتقال این سنگ‌ها شرکت می‌کردند.در طول سال‌های گذشته، ساخت این بنای سنگی عظیم به اقوام مختلفی نسبت داده شده است، اما قوم سازنده استون‌هنج تا امروز هنوز مشخص نشده است. بر اساس پرطرفدارترین نظریه

 

ساخت این بناهای باستانی عظیم توسط اقوام نوسنگی در حدود ۵ هزار سال پیش آغاز شد و بعدها توسط قوم دیگری که به تازگی شکوفا شده بود، ادامه یافت. برخی کارشناسان احتمال می‌دهند این قوم دوم که به قوم بیکر مشهور شده‌اند، از قسمت قاره‌ای اروپا به انگلستان آمده باشند، اما تاکنون هیچ مدرکی که این نظریه را تایید کند

 

به دست نیامده است. نخستین مطالعات علمی در مور این سازه باورنکردنی در سال ۱۷۴۰ میلادی توسط “ویلیام استاکرلی” صورت گرفت. “استاکرلی” نخستین نقشه دقیق از استون‌هنج را تهیه کرد و با مطالعه این نقشه متوجه ارتباط احتمالی این بنا حرکت خورشید و ستارگان شد . این دوایر سنگی در جهت شمال‌ شرقی ـ جنوب‌ غربی ساخته شده است و احتمالا سازندگان آن هنگام ساخت آن قصد پیش‌بینی نقاط اعتدال بهاری و پاییزی و نقاط انقلاب تابستانی و زمستانی را داشته‌اند.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

بنابر مطالعات انجام شده روی این سنگ‌ها، در نقطه انقلاب تابستانی، یعنی روز ۲۱ ژوئن، خورشید از شمالی‌ترین بخش دایره بیرونی طلوع می‌کند و نخستین اشعه‌های آن درست از میان نعل اسب درونی رد می‌شود. به گفته کارشناسان، بسیار بعید است که چنین چیزی صرفا بر اثر تصادف به وجود آمده باشد. اما داغ‌ترین بحث و جدل‌های علمی پس از چاپ کتاب «رمزگشایی از استون‌هنج»، نوشته جرالد هاوکینز،

 

ستاره‌شناس انگلیسی در سال ۱۹۶۳ درگرفت. هاوکینز در کتاب خود بر ارتباط استون‌هنج با حرکت ستارگان و نقاط اعتدالین و انقلابین تاکید کرد و گفت که از استون‌هنج در دوران باستان برای پیش‌بینی کسوف و خسوف خورشید و ماه استفاده می‌شده است. اما این نظریه در سال‌های اخیر و از سوی باستان‌شناسان و کارشناسانی چون ریچارد اتکینسن رد شده است.

 

نخستین حفاری‌های علمی در استون‌ هنج در اواخر قرن هجدهم میلادی توسط ویلیام کانینگتن و ریچارد کالت‌هور صورت گرفت.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

درسال ۱۸۱۰، با بررسی یکی از تخته‌سنگ‌ها متوجه شدند که این تخته‌سنگ در ابتدا ایستاده بوده است و در سال‌های اخیر سقوط کرده است. در حدود سال ۱۸۴۰، چارلز داروین، دانشمند مشهور، از خانواده آنتروبوس که آن زمان مالکیت استون‌ هنج را در اختیار داشت اجازه گرفت تا برای بررسی تئوری خود درزمینه نقش کرم‌های خاکی

 

در تخریب محوطه‌های باستانی در استون‌ هنج به حفاری‌های محدودی دست بزند. در شب تحویل سال ۱۹۰۰ میلادی، یکی دیگر از تخته‌سنگ‌های عظیم دایره درونی افتاد و خانواده آنتوبوس، یک مهندس معدن به نام ویلیام گاولند را مامور کردند تا این تخته‌سنگ را به حالت اولش برگرداند. ویلیام گاولند به رغم آن که هیچ تجربه‌ای در زمینه باستان‌شناسی نداشت، در طول حفاری‌های خود یکی از دقیق‌ترین و جامع‌ترین گزارش‌های مربوط به عملیات صورت گرفته

 

در استون‌ هنج را تهیه کرد. اما بزرگترین حفاری باستان‌شناسی در استون‌هنج پس از انتقال مالکیت این محوطه باستانی به دولت انگلستان، در سال ۱۹۱۹ و توسط ویلیام هاولی و دستیارش رابرت نیوال صورت گرفت. بزرگ‌ترین نتیجه حفاری‌های هاولی و نیوال که تا سال ۱۹۲۶ به طول انجامید، روشن شدن این نکته بود که استون‌ هنج برخلاف آنچه تا آن زمان تصور می‌شد در چند مرحله و در طول یک دوره زمانی طولانی ساخته شده است.

 

تحقیقات ریچارد اتکینسن، استوارت پیگات ومارکوس استون که در دهه ۱۹۵۰ میلادی و تحت نظر انجمن عتیقه‌شناسان انگلستان صورت گرفت، زمان‌بندی نسبتا دقیق مراحل مختلف ساخت استون‌ هنج را که تا امروز نیز معتبر باقی مانده است، آشکار کرد.  استون‌هنج در دوران معاصرو امروز یکی از بزرگترین جاذبه‌های فرهنگی

 

و توریستی کشور انگلستان است، به طوری که سالانه نزدیک به یک میلیون توریست انگلیسی و خارجی از این محوطه باستانی دیدن می‌کنند. در عین حال بررسی‌های علمی در مورد استون‌ هنج نیز ادامه دارد و هر روز فرضیات جدیدی درباره چگونگی و علت ساخت این بنای سنگی منحصر به فرد مطرح می‌شود.

 

با این وجود هنوز هیچ یک از این تئوری‌ها نتوانسته‌اند توضیحی قانع‌کننده و همه‌جانبه در مورد استون‌ هنج فراهم کنند و به این ترتیب راز این محوطه باستانی ۵ هزارساله تا امروز سر به مهر باقی مانده است.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

اینکه استون هنج چگونه به مکانی تا این حد ارزشمند تبدیل شد هنوز مشخص نیست. عجیب‌ترین و مرموزترین شواهد دقیقا در خود محل استون هنج قرار دارند؛ سه حفره‌ی بزرگی که تیرهایی از الوار توتم مانند را در خود جای‌داده‌اند. زغال و استخوان‌های پیداشده به تاریخی بین ۷ هزار تا ۸ هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردند.

 

سؤالی مطرح می‌شود که آیا این مکان توسط انسان‌هایی در گذشته‌ی بسیار دور حتی پیش از استون هنج، مقدس بوده است؟ ازنظر دکتر پارکر این سوالی است که روزی به آن پاسخ خواهیم داد. مایکل پارکر پیرسون از کالج دانشگاه لندن خانه‌ای را در منطقه‌ی دورینگتون والز و همچنین ریور اون «River Avon» حفاری نموده است؛ وی این فرضیه را مطرح می‌کند که سازندگان بخش اصلی استون هنج ۲۶۰۰ سال پیش از میلاد در اینجا می‌زیستند.

 

سنگ‌های عظیمی که هرکدام حدود ۴۰ تن وزن داشتند، تا اینجا حرکت داده شده و کنده‌کاری شدند. ازنظر وی سنگ‌های کوچک‌تر کات کبود که هرکدام ۲ تن وزن دارند طی مرحله ابتدایی ساخت از کوهستان پرسلی «Preseli» در ولز به استون هنج آورده شده و سپس سنگ‌های بزرگ‌تر با غلتک به آنجا آورده شده‌اند.

 

ازآنجایی‌ که بریتانیایی‌ها در ابتدا زبان مکتوب نداشتند، ساده‌ترین سوال – یعنی چرا اصلا استون هنج ساخته شد – هنوز بی‌جواب مانده است.دکتر پارکر پیرسون، معتقد است بریتانیایی‌ها در محل دورینگتون والز برای برپایی جشن گرد هم می‌آمدند و سپس برای تکریم نیاکان خود به استون هنج می‌رفتند. سال گذشته

 

در مجله‌ی «Antiquity» دکتر پارکر پیرسون و همکاران وی، بقایای اسید چربی را که درون ظروف پخت غذا شناسایی کرده بودند، توصیف نمودند: ما منوی غذایی‌شان را کشف کردیم»؛ گوشت خوک و گاو، که آب پز و گریل شده است، به همراه مغز فندق، انواع توت و سیب. سبک غذایی آن‌ها عموما متشکل از مقادیر زیادی گوشت است.

 

این محل‌های قرارگیری تیرهای چوبی از هر چیزی در این مکان غیر از منطقه بلیک مید و یک حفره‌ی دیگر که به‌تازگی سن آن مشخص شده بسیار قدیمی‌تر هستند. دکتر ژاکس عنوان می‌کند که استخوان‌های موجود در آنجا – که عمدتا از گاومیش کوهان‌دار، از اجداد بزرگ گاوهای امروزی و همچنین گوزن قرمز و گراز وحشی هستند – به تاریخ ۷۵۰۰ سال پیش از میلاد بازگشته و هم‌پوشانی زمانی با حفره‌های استون‌ هنج دارد.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

در حال حاضر بحث‌های فراوانی پیرامون سایت باستانی وود‌هنج وجود دارد که بسیار شبیه به استون‌هنج است. باستان‌شناسان این سایت را کمی دورتر از سنگ شگفت‌انگیز و عجیب یافته‌اند. آن‌ها هنگام باز‌آرایی سایت، حلقه‌ای از چوب را که به سر مزار کودکی در مرکز حلقه هدایت می‌شد، کشف کردند.

 

برخی بر این باورند که کودک به‌عنوان یک قربانی کشته شده بود. مخالفان این نظریه معتقدند، پژوهشگران بیش از حد در مورد ساختار چوب هیجان زده شدند و ادعا می‌کنند چیزی جز یک حصار روستایی نیست.ارتباط بین این دو در آینده مشخص خواهد شد اما به نظر می‌رسد اینجا جایی باشد که سازندگان استون هنج می‌زیستند.

 

در محل چشمه ابزارهای تهیه‌شده با سنگ چخماق و استخوان‌های دور ریخته شده بسیار است. دکتر ژاکس همچنین فرضی مبنی بر برگزاری جشن‌ها در بلیک مید پیش از دورینگتون والز را مطرح می‌کند. سنگ‌های ظاهرا جادویی در چشمه که ظاهری طبیعی دارند اما چند ساعت پس از خروج از چشمه به رنگ صورتی درخشان تغییر پیدا می کنند. این چشمه که هیچ‌گاه یخ نمی‌زند و از آب‌های زیرزمینی تغذیه می‌شود نیز به‌نوعی جادویی در نظر گرفته می‌شود.

 

چندین سال پیش، یکی از داوطلبان، سنگی با ظاهر جالب‌توجه از چشمه پیدا کرد و در جیب خود گذاشت. این سنگ چند ساعت بعد به رنگ صورتی درخشان تغییر رنگ داد.  جلبک‌ها تنها در شرایط معین نیمه سایه رشد می‌کنند و به نظر می‌رسد در طی ۹۵۰۰ سال گذشته این وضعیت تغییر نکرده باشد.

 

کم‌کم متوجه می‌شویم که اینجا مکان بخصوصی بوده که اتفاقات عجیبی نیز در آن رخ می‌دهد. وی امیدوار است حفاری‌ها نه‌تنها fvhd پیدا کردن خانهT بلکه تا پیدا کردن یک روستا گسترش یابد.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

پس از پایان مرحله‌ی اصلی ساخت استون هنج در حدود ۲۴۰۰ سال پیش از میلاد، این یادمان تغییر پیدا کرد اما دیگر دوره‌ی ساخت یادمان‌های عظیم به پایان رسیده بود. ازنظر دکتر پارکر پیرسون این مسئله نشان می‌دهد چگونه دنیا و سبک زندگی مردم در آن زمان از اساس تغییر کرده است. افراد جدیدی از اروپا عبور کرده 

 

و ابزار فلزسازی و برنز را با خود به فرهنگ عصر سنگی آوردند. این تغییر بسیار جالب‌توجه است، چراکه  استون هنج – از این حیث که یک اثر سنگی  است- دیگر وداع با عصر سنگی محسوب می‌شود. پژوهش‌های تازه دانشمندان دانشگاه آدلاید در استرالیا نشان می‌دهد که ساختار هندسی سنگ‌های استون هنج درواقع می‌تواند

 

یک نوع رایانه‌ی باستانی باشد. استون‌هنج Stonehenge یادمانی پیشاتاریخی است که در کشور انگلستان و در شهرستان ویلتشایر واقع شده و این اثر باقی‌مانده از دوران عصر برنز و دوران نوسنگی است و براساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن ۲ تا ۳ هزار سال قبل از میلاد قدمت آن تخمین زده شده است. در این میان دانشمندان مدت‌هاست گمان می‌کنند این سنگ‌های رو به آسمان در واقع رایانه‌های اخترشناسی غول‌پیکر هستند.

 

اما همه با این تصور موافق نبوده‌اند. اما حالا تیمی از دانشمندان دانشگاه آدلاید در استرالیا با ارایه آمار و ارقام ثابت کرده‌اند برخی از قدیمی‌ترین سنگ‌های ایستاده با هدف از پیش تعیین شده‌ای برای بیگانگان آن هم با توجه به حرکات خورشید و ماه ساخته شده و شکل گرفته‌اند. این سنگ‌های ایستاده بیش از ۵ هزارسال

 

پیش و در اواخر عصر نوسنگی و اوایل عصر برنز ساخته شده‌اند. ابعاد این سنگ‌ها متنوع است به طوریکه از ۹ تا ۴۵۰ متر پهنا متفاوت هستند.مهمترین سنگهای ایستاده «استون هنج» هستند که در بریتانیا واقع شده اند و جالب اینکه ساخت آنها به پیش از اهرام ثلاثه مصر باز می گردد. تصور می شود حدود ۱.۵ روز – انسان صرف ساخت

 

این سازه‌های سنگی شده است. باتوجه به ساختار کلی سازه سنگی استون هنج، تصور مردم از قدیم بر این است که این سنگ‌های مرموز برای نمایش دنیای بیگانه اعماق فضا آن هم با توجه به جابجایی خورشید و ماه در آسمان زمین ساخته شده‌اند.

چه کسانی بنای استون هنج را ساخته اند؟

دانشمندان از دهه ۶۰ میلادی متوجه شدند این سنگ‌های ایستاده به جز رصدخانه‌های باستانی، در واقع می‌توانند رایانه‌های ابتدایی هم محسوب شوند. با این حال هیچ گاه این امکان فراهم نشده بود که مشخص شود این سنگها به طور تصادفی در این وضعیت خاص قرار نگرفته‌اند. حالا دانشمندان دانشگاه آدلاید

 

با استفاده از آنالیزهای دو و سه بعدی متوجه شده‌اند که مجموعه سنگ‌های ایستاده دیگری نظیر آنچه که در اسکاتلند رو به آسمان قرار گرفته‌اند تمرکزی از همترازی خورشید و ماه را نشان می‌دهند و به همین دلیل حالا می‌توان با قاطعیت گفت این این سنگ‌ها و البته استون هنج رایانه‌های واقعی هستند.